Om tot ‘het wezen der dingen’ (inclusief mijzelf) door te dringen werk ik met woorden. Maar dat werkt alleen als ik ze uit. Een blog schrijven is daarvoor een uitstekende vorm: het is verwerking, inzicht, integratie en creatieve uiting in één en werkt prima als plopper bij een verstopte geest.

Dat ontstoppen begint al bij het formuleren van een onderwerp of vraag. En dat zet door als ik daarna in de ontvangstand wacht tot het gaat stromen. Die stroom krijgt eerst de ruimte: ik wil dat al mijn bewuste en onbewuste deelwaarheden over het thema meekomen. Pas daarna start ik met gedachteloos uittypen van wat zich aandient: een modderstroom van woorden die vraagt om opheldering van zijn diepere betekenis. En dat vraagt dan weer om eindeloos geduldig en toegewijd lezen, schrappen en schrijven tot de essentie uitkristalliseert.

Daar had ik vroeger geen zin in, dat gewroet en geploeter in die modder. Maar nu wel: al schrijvend en schrappend ervaar ik mijn creativiteit en kom ik op diepere lagen met ruimere waarheden. Hoe ik weet dat mijn blog klaar is? Als ik van top tot teen tevreden glimlach bij het hardop voorlezen. Ik hoop dat je dat kunt voelen.

 Erica van den Buijs