Gehoord in de eerste aflevering van de serie Hidden op NPO plus (13:34 ste minuut e.v.):

“We do not see things as they are, but as we are. Christopher Columbus on his voyage to America saw three mermaids, describing them as females who rose from the see. Did Columbus imagine these mermaids because of his interest in the world of fantasy or did he actual see them? We do not see things as they are, but as we are. That is, we cannot see the world as it truely is but rather as molded by our individual minds. Meaning, our past experiences will form our present perceptions. The implication being that each of us sitting here today is having six senses. And that sixth sense can be found deep within oneself.“

Dit sluit mooi aan bij de beschrijving in veel oosterse spirituele en religieuze teksten dat er sprake is van een ultieme realiteit die wij niet waarnemen omdat onze waarneming gekleurd wordt door onze perceptie van de werkelijkheid als zijnde een werkelijkheid met ruimte en tijd die gevormd en ingekleurd wordt door onze ervaringen.

Taoïstische, Boeddhistische en ook Gnostieke beoefening gaat over het leren doorgronden en bypassen van deze universeel menselijke individuele bril door innerlijk onderzoek, reflectie en ervaring om zodoende wel in contact te kunnen komen met die ultieme werkelijkheid.

Bij mij kwam het volgende omhoog: is dit het verschil tussen leven en overleven. Leven is dan leven in/vanuit je oorspronkelijke levensenergie ofwel levensinstinct, nog helemaal puur, zonder vervorming door de overlevingsdrang die we allemaal in ons dragen en waar we niet aan kunnen ontsnappen tót het moment dat we het zien en doorhebben en we niet meer terug kunnen om het niet te zien. Overleven is dan het vormen van en leven vanuit een geconditioneerd zelf door steeds weer de ervaringen te toetsen aan eerdere ervaringen en de conclusies die je daaruit kon trekken over wat goed voor je was en wat niet. En waarbij de omgeving een heel grote rol speelt over het soort ervaringen dat je opdoet en hoe je die ervaringen interpreteert. En dat alles vanuit die in het levensinstinct ingebakken drang om als lichaam en geest te overleven, om pijn te vermijden (pijn als in datgene wat bedreigend is voor overleven) en genot te zoeken (genot als in datgene wat het overleven bevordert). En waarbij we vaak niet leren en erger nog, vergeten om te luisteren naar het pure levensinstinct in onszelf waardoor we vooral informatie van buiten ons gebruiken om ons te laten leiden bij wat we wel en niet doen. En daar zijn we ons dan op een gegeven moment helemaal niet meer van bewust totdat het gaat wringen omdat er teveel disbalans en disharmonie in onszelf is en we, om te overleven, gedwongen worden op zoek gaan naar een leven wat beter bij ons werkelijke potentieel past namelijk het potentieel van die pure levensenergie, het pure levensinstinct, wat diep verscholen ligt te wachten tot we bereid en in staat zijn het volledig tot ons bewustzijn te laten doordringen.

En toen ineens kwam bij mij de term ‘leven zonder last of ruggespraak’ op. Oh, als ik toch eens zou kunnen leven zonder dat ik mij hoef te verantwoorden aan mijn conditioneringen, aan mijn ideeën over goed en fout, aan mijn voorouders, mijn nageslacht, de anderen en de wereld zoals die in mij voortleven, aan mijn opgedane ervaringen en aan de conclusies die daaruit getrokken heb over mijzelf en over alle anderen, over de wereld, over leven en sterven en over lijden en gelukkig zijn.

Wat als ik buiten ruimte en tijd, helemaal los van mijn historische dimensie, in de historische dimensie aanwezig kon zijn met bewustzijn van de ultieme dimensie, in ieder moment helemaal met een nog onbepaalde, verse blik naar dat wat er is kon kijken, dan zou ik zonder last en ruggespraak mijzelf kunnen zijn en in ieder moment de beste versie van mijzelf kunnen laten zien die zo steeds precies doet waar de situatie, dat moment om vraagt. Dat lijkt mij de ultieme innerlijke vrijheid!

En als ik me overgeef aan deze gedachte en even helemaal afstem op het levende van vóórdat het overleven in mij begon voel ik die vrijheid héél even stromen……